Oudere buurthuizen willen wel maar kunnen niet (meer)
Kapotte plinten, gaten in de muur, afgebladderde verf, een systeemplafond dat z'n beste tijd gehad heeft en stoelen die wel extréém goed zijn ingezeten. De Schans is toe aan een opknapbeurt. Een flinke ook. En dat beseffen ze daar maar al te goed.
Elke dag loopt beheerder Rob Verhagen van het Bossche buurthuis tegen dezelfde problemen aan: te weinig ruimte, te veel gebruikers. Hij wil flexibel zijn, maar kan dat niet altijd. "Als de percussieband aan het repeteren is, kan ik nergens meer vergaderingen inplannen. Het is hier veel te gehorig."
Al jaren proberen ze bij De Schans geld te krijgen voor de hoognodige verbouwing. Inmiddels lijkt er wat schot in de zaak te komen. In december vindt een afrondend gesprek plaats met de gemeente over het huidige plan, dat zo'n vijf ton moet gaan kosten. Maar ondertussen vertrekt wel de ene na de andere vaste gebruiker. En geluidsoverlast is niet het enige probleem bij De Schans. De klimaatbeheersing is een drama - in de zomer is het er niet uit te houden - en de ruimte is te beperkt om iedereen z'n plekje te geven. Beheerder Verhagen: "Ik moet nu vaak nee zeggen tegen nieuwe initiatieven", aldus Verhagen. Tot zijn spijt moest hij laatst honderd bridgers weigeren. Voor zo veel intensief gebruik is het gebouw niet gemaakt, en dat is duidelijk te zien. De wijkbewoners zitten elkaar meer in de weg dan dat ze elkaar versterken.
Uitgewoond
Bij buurthuis De Slinger, in de Muntel, gaat het ook niet best. Het gebouw werd volgens de gemeente in het jaar 2000 opgeknapt (investering: 690.000 euro), een paar jaar later voor nog eens 344.000 euro en onlangs werd het gebouw met nieuwe isolatie en zuinige verlichting naar energielabel A getild. Toch staan ze voor dezelfde uitdaging als bij De Schans, zegt beheerder Hans Dirksen. ,,Het gebouw is helemaal uitgewoond." Dus is hij, net als Verhagen, bekend met rode cijfers. Bij De Slinger probeerden ze het nog met het verhogen van de huur, maar dat mislukte gigantisch. Gebruikers werden boos, dreigden met vertrek. De verhoging werd geschrapt, maar drie bestuursleden stapten op. ,,Het werd ze te veel."
Huiskamer
Wijkcentra als Perron-3 en De Stolp trekken veel meer mensen dan alleen de wijkbewoners. De gebouwen zijn erop ingericht. Overlaten aan de grote jongens dus? Niet als het aan de gemeente ligt. Sterker: Den Bosch is bezig nóg kleinschaliger te gaan en opent de ene na de andere huiskamer. Wethouder Paul Kagie: "Ouderen willen het liefst zo dichtbij mogelijk samenkomen. Daar zijn de huiskamers voor, die we daarom steeds meer ín de wooncomplexen zelf openen. De gemeenschapshuizen moeten juist meer daaromheen gaan doen. Want er is genoeg animo."
Is er nog wel plaats voor buurthuizen als De Slinger en De Schans naast de vele nieuwe huiskamers en grote wijkcentra als Perron-3 in Rosmalen? Volgens de gemeente Den Bosch wel. Die zegt dat de behoefte om te ontmoeten alleen maar toeneemt. Maar met een gebouw in slechte staat sta je al 1-0 achter. En dat weet Kagie ook. "Daarom gaan we volgende maand nog eens met z'n allen om de tafel voor De Schans."
Want voor een goed plan is echt wel wat geld beschikbaar.
Bron: Brabants Dagblad 21-11-2017