Dorpshuis Boekel als bodemloze put

Publicatiedatum: dinsdag 29 september 2015
Het doorstartscenario voor het Boekelse gemeenschapshuis Nia Domo kost de gemeente zeven ton. De raadscommissies vergaderen daar woensdag 30 september over.

NIA DOMO

 

Ze waren in Boekel maar wat trots toen Sinterklaas op 30 november 1958 kwam meehelpen bij het leggen van de eerste steen van gemeenschapshuis Nia Domo, de opvolger van het patronaatsgebouw St. Lucia.

 

Sinterklaas zou de jaren erna nog vaak een rol van betekenis vervullen. In de persoon van de gemeente Boekel welteverstaan. Want die heeft de afgelopen 57 jaar miljoenen geïnvesteerd in het gemeenschapshuis. En morgen praat de gemeenteraad weer over zeven ton.

 

De laatste jaren volgt de ene verbouwing na de andere. En steeds wordt de gemeenteraad gevraagd de portemonnee te trekken. En steeds wordt een nieuw toekomstperspectief voor het gemeenschapshuis geschetst dat na verloop van tijd achterhaald blijkt.

 

Twee gedachten

 

Wie in de geschiedenis van Nia Domo duikt, stuit op een aaneenschakeling van investeringen. Twee jaar na de opening in 1960 wordt een foyer geopend, die jaren later weer verbouwd zal worden tot zaal. Vervolgens de bouw van achtereenvolgens een restaurant, bowling, grote zaal en bowlingcafé. Nia Domo gaat op de commerciële toer, afficheert zich als 'party-centrum, bowling, zalen en grand-café'. Het wordt sindsdien gerund als een horecazaak met eigen personeel.

 

Dat is de kern van het probleem: Boekel hinkt op twee gedachten. Enerzijds moet Nia Domo een gemeenschapshuis zijn, anderzijds is het een commerciële tent waar winst gemaakt moet worden.

 

Toch is Nia Domo (nog) een stichting. Wanneer het gemeenschapsgebouw in 2002 op verzoek van de gemeente wordt uitgebreid met een jeugdcentrum, stopt de gemeente daar drie ton in. De stichting neemt een hypotheek van bijna 9 ton. En de gemeente huurt vervolgens de aanbouw. Voor die tijd is het geheel door de jaren heen al voor een miljoen euro verspijkerd. In 2010 volgt nog eens een facelift voor vier ton. De structuur wordt gewijzigd: er komt een beheerstichting voor het gebouw en een aparte bv voor de exploitatie. De bv huurt het gebouw van de stichting.

 

Omdat de stichting uiteindelijk toch in financiële moeilijkheden komt, besluit de gemeente in 2013 de huur af te kopen voor ruim zes ton, zodat de stichting de hypotheek kan aflossen.

 

Alle pogingen ten spijt blijft Nia Domo verlies lijden. De directeur van de bv wordt geslachtofferd omdat zij te weinig inkomsten uit de horeca genereert. Er volgt een periode van leningen en overbruggingskredieten om een faillissement van de stichting te voorkomen. Uiteindelijk koopt de gemeente het gebouw voor één euro en neemt ze de schulden over. Ook is besloten de stichting op te heffen. Kosten: anderhalve ton.

 

Bruisend hart

 

Nu komt er weer een nieuwe exploitant. Met als gevolg dat het lopende contract met Bavaria voor 175.000 euro moet worden opgezegd.

 

De bedoelingen zijn goed: Nia Domo moet weer het bruisend hart van Boekel worden. Een eerste stap is het binnenhalen van de bibliotheek. Dat moet meer bezoekers opleveren. Zowel de bieb als Nia Domo hoopt op een wisselwerking: bezoekers voor de een lopen hopelijk ook bij de ander binnen. De komst van de bieb vergt opnieuw een verbouwing van 3,5 ton. Voor velen verbazingwekkend in een tijd dat op tal van plaatsen de bibliotheken onder druk staan en aan bezuinigingen onderhevig zijn.

 

Na alle mislukte avonturen zou Boekel eens op een rijtje moeten zetten wat het wil met Nia Domo.

 

Bron:  Brabants Dagblad           Door Kees Backx

 

 

Dorpshuis Boekel als bodemloze put